Alles en iedereen is klaar voor vertrek. Maandag onze groene Wetterwille naar Sneek gebracht, want de botenwagen van De Geeuw rijdt maar liefst met zes boten naar Venetië. Met z’n drieën, Joost vH., Narda en Gonnie, van RV Aengwirden naar Schiphol. Helaas gaan Sybren en Cathrien door ziekte niet meer mee. We hebben aanvulling in de boot van twee roeimaatjes van De Geeuw, Mieke en Ruurd. We hadden een goede vlucht, met prachtig uitzicht over de Alpen. Bij de bagageband allerlei mensen gesproken die ook de Vogalonga gaan roeien, o.a. uit Groningen, Drachten en Amsterdam. Iedereen kletst met elkaar en wisselt ervaringen uit. Voor sommigen is het nieuw, zoals ook voor ons. Dat geeft al een mooie verbinding, leuk! We krijgen er steeds meer zin in. Het is al heerlijk warm buiten, zonnetje en 24 graden. Autootje opgehaald, bagage en ons zelf erin gevouwen en op naar ons appartement. Het appartement is prima en ligt midden in een grote tuin, heerlijke plek! Daarna lekker pizza aan het water. Goed begin!
Druk dagje: aanmelden bij de Vogalonga-organisatie, startnummer ophalen, boot opriggeren en verder klaar maken. Heel gereis, want de organisatie zit midden in Venetië, en wij niet. We gingen met de bus. En dan kom je uit die bus en weet je van gekkigheid niet waar je moet beginnen met fotograferen. Zoveel moois te zien! Lopen, lopen en lopen, trappen op en weer ‘n bochtje om, steegjes door. En dan sta je op ‘t San Marcoplein. Indrukwekkend! Toen bericht dat de botenwagen was gearriveerd, dus zo snel als mogelijk weer naar de bus, terug naar ons vertrekpunt en op naar camping Fusina. Meteen aan de slag om de wagen leeg te halen en te starten met opbouwen. Ging lekker snel. Heeft wel wat zo met elkaar. Ondertussen helemaal lek geprikt door muggen. Daarna nog even bij de zee gekeken en het startpunt voor het oproeien naar Venetië. Dat bleek ongeveer 200 m sjouwen én trappen én een wiebelig vlot. Wordt nog gezellig daar met iedereen op zondagochtend om 07:00 uur.
Op zaterdag een dagje met de ferry naar Murano, het glasblazerseiland. Schitterend weer en prachtige omgeving. Onderweg al veel roeiers gezien die hun skills gingen uitproberen. Stoer hoor, met al die heel hard varende boten. Blij dat die zondag van 08:00 tot 15:00 uur stilliggen. Op tijd terug zijn dus! Heerlijk rondgelopen, glasfabriek bekeken en uiteraard wat gekocht. Terug met de boot (na veel gedoe, want er bleek ons een enkele reis te zijn verkocht). Weer veel roeiboten en kano’s gezien. Voorpret voor morgen! Spaghetti eten, alles klaarmaken en dan morgen de Vogalonga!!!
We hadden er lang naar uitgekeken! Om 05:45 uur stonden we op om op tijd op de plek te komen waar de boten lagen en te water moesten. Een en al hectiek en ook wel spannend of het allemaal ging lukken. Heel fijn om dan met zo’n grote groep te zijn om het samen te kunnen doen. Eenmaal te water op naar de start in Venetië bij het Canal Grande bij het San Marcoplein. Ruim 2.000 handgevoerde boten gingen na twee kanonsslagen los: kano’s, kajaks, gondels en roeiboten. Fantastisch gezicht en speciale ervaring. Al die blije mensen! Helaas heeft de 8 van Sneek de ronde niet kunnen maken. Bij de start kwam er door de hoge golfslag van de veerboten te veel water in de boot en de 8 zonk helaas. Wij waren goed van start en konden prima meekomen, want het tempo lag laag door de grote hoeveelheid boten die allemaal door die kanalen moeten. Alleen op de grote buitenwateren kon je wat meer doorroeien.
De eerste opstopping ontstond in Burano. Daar ga je allemaal een smal kanaal in. Dat was met grote ogen kijken wat er gebeurde. Staaltje bootklunen. Je trekt jezelf via de andere boten er min of meer door heen. Zingende mensen, lachende mensen en boze mensen. We hebben ze in alle talen gehoord. Bij Venetië zag we al van verre de volgende opstopping. Nog even aan de kant in de boot over elkaar heen gewisseld. Ik wilde namelijk erg graag het laatste stuk door Venetië sturen! Geprobeerd om de opstopping heen te roeien. Maar helaas, je loopt gewoon in een fuik. Meer dan een half uur vastgezeten. Toen beetje bij beetje er doorheen getrokken, geduwd en gemanoeuvreerd. Tjonge wat een toestand zeg. Iedereen wil en neemt voorrang. Vechten voor elke meter water en opnieuw bootklunen! Daarna door Venetië naar het Canal Grande. Rustig aan manoeuvreren, even langzaam, even stoppen en weer verder. Ik had medelijden met de kikvorsman die de boten onder de brug door moest begeleiden. Maar wat machtig om dan onder de bekendste brug van Venetië door te varen! Overal toeschouwers die juichen en klappen voor alle mensen die deze Vogalonga roeiden. En dan op het einde van het kanaal de finishlijn. Vanuit de finish werd ons een pakket met medailles en oorkonde toegeworpen. Grandioos!!! We hebben ‘m gedaan!
Daarnaar bijkomen en dan terug roeien richting vertrekpunt bij camping Fusina. Wij dachten gewoon over het kanaal, maar de gigantische golven maakten dat niet mogelijk. Op aangeven van iemand snel omgedraaid en terug het kanaal in. Door Venetië eruit geroeid. Daar kwamen we op mooi rustig water. Nog een mooi tochtje. Maar inmiddels waren we de koperen ploert die de hele dag al op onze bol stond, wel ’n beetje zat. Zeer vermoeid maar heel erg voldaan en blij dat we dit met elkaar hebben gedaan, legden we aan. Samen met Narda, Joost en Mieke en Ruurd van De Geeuw, is het fantastisch verlopen. De mensen van de Sneker 8 die zelf niet konden roeien, hielpen iedereen die terugkwam. Zo attent en lief! Boten afriggeren, alles eruit en de boot weer op de botenwagen gezet. Op naar het appartement om het zout van ons af te douchen, met moeite weer op de fiets geklommen om in het dorp te eten. En tot slot voldaan op tijd naar bed na deze prachtige belevenis.
Klik hier voor de rest van de foto's
Tekst en foto’s: Gonnie Kamper
© 2018-2026 Roeivereniging Aengwirden
Powered by e-Captain.nl