Dit jaar is mijn 30e inschrijving voor deelname aan de Head! Helaas zijn daar 3 jaar bij dat, door het weer of 1 maal Corona, de wedstrijd niet is doorgegaan. Dus helaas geen echt lustrum. Wat een mooie wedstrijd is dit op de kronkelige Amstel. Conditie, goed sturen, tactiek en vooral weer even een lange afstandswedstrijd. Alle wedstrijden daarna vallen mee. We zouden er nu voor gaan!!!! Vorig jaar verloren we ons veld met net 2 seconden van Breda in onze oude degelijke Foekje. Dit jaar moest dat anders, maar .....

Het noodlot sloeg toe

Eerst kwam daar een zieke Jan-Bas die met kuren was begonnen als tegenslag. Toen bleek dat Albert ook helemaal niet fit was en niet mee zou roeien. Zodoende werd Bart de Bruin, een vaste invaller en oud studentenploeggenoot van Frans, speciaal uit het buitenland ingevlogen. 6 uur ‘s ochtends aangekomen met weinig slaap in het vliegtuig roeit hij mee. Tot overmaat van ramp kreeg ik 2 weken voor de wedstrijd de griep. Echt zoals griep hoort te zijn. Vreselijke spierpijn waardoor ik nauwelijk uit bed kon komen, laat staan werken. Wisselende koorts, hoesten, keelpijn etc etc. Dat die dokters dáár niets voor hebben… 

Oude vier en jonge vier

Het was mooi rustig weer, wat wind tegen maar geen grote golven, wel koud! Altijd mooi zo’n wedstrijd met ook eigen verenigingsploegen. Gezellig op het botenterrein en bij de koTie. Ook is er onderlinge rivaliteit…..Meestal waren wij sneller, maar de laatste jaren kwam de 'Jonge Vier' snel dichterbij en ze was al eens sneller geweest. Die jongens gooien echter verspillend met hun energie, dus dat gaan wij beter doen. Het oproeien gaat in de oproeibaan bakboord van de Amstel terwijl de voorgaande wedstrijden je al tegemoet komen. Dat verhoogt langzaam de spanning. Ook worden er wat opzetjes naar baantempo gemaakt.

De strijd begint

We komen terecht bij de start waar alle boten verzamelen. De Breda-ploeg start voor ons. De jonge Aengwirden vier start 2 ploegen na ons. Alle ploegen worden op een lijn gelegd en starten met 15 seconden na elkaar. We roeien langzaam naar de start en horen:” Aengwirden pak maar op” en we gaan in een paar halen snel naar baantempo eerst 32/minuut en daarna 31 dat voelt prima (en dat houden we zowaar de hele wedstrijd vol), de boot loopt en we zitten in de flow. Maar al gauw zie ik heel langzaam de ploegen achter ons inlopen en stuurvrouw Monique geeft al gauw de eerste opzetjes. En ik raak buiten adem. Merk dat lucht en kracht volledig ontbreken door die stomme griep. Na 2000 meter besluit ik mooi te gaan roeien en vooral gelijk, om door te kunnen gaan. Maar dan komt er een opzetje en wéér een 5+15 halen op de benen en nog weer. Ik kan die mannen toch niet de hele boot alleen op de benen laten nemen? Ik doe mee. Dan komt de Jonge Aengwirden vier die de tussenliggende ploeg ver achter zich heeft gelaten puntje roertje. Weer een opzetje en weer, we kunnen ze niet voorbij laten gaan. Langzaam wordt 't een wazig grijs voor de ogen en 't gaat van opzetje naar opzetje. Het enige wat ik weet dat na ca 3 kilometer de Jonge Vier ondanks briljant sturen van Monique, de stuurvrouw voorbijschuift.

Waar is het einde?

Eindelijk de Omval, de haakse bocht naar de Berlagebrug. Lucht lucht, Opzetje opzetje. De riemen vlak langs de woonboten bij de Berlage brug. Aanmoedigingen van boven, de laatste 750 m, Klimmen, klimmen is het commando. Geen lucht, lucht, wel opzetje, omhoog, goed blijven roeien,  samen, samen. 40 seconden (flink verschil!) achter de Jonge Vier en 25 seconden als 2e in ons veld achter Breda. Hoe ik weer bij Ric ben gekomen, weet ik niet meer maar met vereende krachten hebben we die trouwe Foekje weer op de botenwagen gekregen. Waarvoor doe je het eigenlijk?

Volgend jaar ga ik weer.

 Joost